Zoals te verwachten waren de thema’s van het congres van de socialisten voorspelbaar! Een grote mond hebben ze altijd gehad en dat staat in schril contrast met hun daden die voor de burger eerder klein te noemen zijn. Zorg, jobs en armoede. Drie thema’s waar ze de laatste drie decennia hadden mee kunnen scoren, maar helaas hebben we er niet al teveel van gezien. Heb ze als kind altijd op 1 mei horen roepen, jobs, jobs en nog eens jobs en denk aan uw pensioen. Jobs zijn er in minieme aantallen bijgekomen, maar enkel voor de partijkaarten. Pensioen, wie heeft het pensioensparen in voegen gebracht en wie heeft het zilverfonds opgericht, dat later een lege doos bleek te zijn. En nu plots is één van hun prioriteiten de zorg waar gehandicapten op moeten wachten, dat was al zo in de tijd dat zij de lakens mee uitdeelden.  Armoede nog zoiets, ze hebben jarenlang de tijd gehad dit uit te roeien en zijn er niet in geslaagd. Integendeel de Franstalige socialisten hebben dan nog het lef de armen te bestelen op grote schaal, Samu Social is daar het dieptepunt van en het zal het laatste nog niet zijn. Moesten al die centen die ze uit de staatskas gestolen en achtergehouden hebben terug gestort worden in de staatskas, was de staatsschuld betaald. Nu durven ze een partij aan te pakken die voor de eerste maal deelneemt aan het bestuur en eisen dat waar zij dertig jaar lang niet in geslaagd zijn binnen het half jaar op te lossen. Nogmaals, als al dat achterover gedrukte geld in de kas moest gestort worden, was het al opgelost.